|
Het boek vordert
Heel wat gasten maakten gebruik van de twee verhalendagen op Creuse Nature.
Ze schoven aan op het terras bij Yoeke Nagel, the naked journalist, die
prachtige herinneringen noteerde van vaste, losse en andere campinggasten.
Bijzondere ontmoetingen op de camping, maar ook de storm van een paar jaar
geleden en natuurlijk ontroerende voorvallen waaruit vaak blijkt hoe
betrokken de bezoekers van Creuse Nature zijn bij elkaar en bij de plek.
Ook via de mail ontvingen we nog verhalen, zodat we nu al heel wat kopij
bij elkaar hebben. Nog een prachtige herinnering aan een bijzondere gebeurtenis
of een fijne ontmoeting op de camping? Stuur
‘m op! Er wordt nog wat redigeerwerk aan gedaan, dus het hoeft
echt niet perfect opgeschreven te zijn. Hierbij ter inspiratie een greep
uit de nieuwe oogst:

‘We herkenden ze aan hun hondje’
Veronica
Groenendaal-Rietbergen, bij het meertje
In het voorjaar van 2006 kregen wij gezinsuitbreiding. Een
pup van 8 weken oud en we noemden hem Banjer. We wilden Banjer graag meenemen
op vakantie, maar niet in een al te warm klimaat en ook niet al te ver
rijden. Zo hoorden we van Creuse Nature.
We kwamen terecht op
plaats 80, een plaats met een smal straatje naar het meer met gezellige
overburen.
Banjer moest
natuurlijk regelmatig uitgelaten worden en op een van onze wandelingen
kwamen we een stel tegen met een minstens net zo schattig hondje als onze
Banjer. Ze stonden niet zo naar hun zin en zochten eigenlijk een andere
plek. We tipten ze over een plekje in ons straatje.
Op een dag kwam hun
caravan het straatje inrijden, we herkenden ze aan hun hondje. Wat een
gedoe! Sjorren, trekken, mopperen… Deze mensen konden duidelijk wel wat
extra handen gebruiken en met een paar hulpvaardige mensen kregen we de
caravan op z’n plek. Er werd dagelijks heel wat afgekletst en koffie
gedronken en het duurde niet lang, of we zaten iedere avond met de buren in
het straatje gezellig aan de borrel. Al snel schoven we ook, hup, de tafels
maar aan elkaar om samen te eten. Een drukte van jewelste met alle kinderen
en honden erbij!
We hebben heel wat
afgepraat, -gelachen, -gegeten en -gedronken, vaak tot in de late uurtjes.
Reinier kwam ons wel
eens waarschuwen dat we echt zachter moesten zijn, waarop wij, heel
volwassen, eigenlijk alleen maar meer moeite hadden om ons lachen in te
houden.
Aan het einde van onze
vakantie wisselden we telefoonnummers uit en nu spreken we zo af en toe in
Nederland iets af met Peter en Ilonka.
We hebben al twee keer
Sinterklaas en oud- en nieuw met elkaar gevierd.
Vroeger kreeg ik na
twee weken vakantie al last van heimwee en wilde ik naar huis, maar daar is
tegenwoordig geen sprake meer van. Nu heb ik thuis last van heimwee! Ik mis
de rust, de heerlijke massages van Martin, de yogalessen in de natuur, het
met elkaar muziek maken, het ontmoeten van nieuwe mensen… Er zit maar één
ding op, terugkomen!
Meer
vakantieverhalen over Creuse Nature in het jubileumboek dat uitkomt in
2010. Kijk ook op de site voor
meer inspiratie om nog een verhaal in te leveren!
|